تاثیر عاشقانه اولیه ناشی از تفسیر و ادراکتان است تا واقعیت طرف مقابل

وقتی پای جاذبه‌ عاشقانه اولیه در میان است، دیدن مساوی باور کردن است.

چه مردها و چه زنها در قرار ملاقات‌های عاشقانه به ظاهرشان می‌رسند تا اینطور نشان دهند که ویژگی‌های خاص مثبتی را برجسته کنند. از انواع و اقسام آرایش‌های مختلف گرفته تا پرورش عضلات، لنزهای رنگی یا عینک‌های شیشه‌شفاف با «حالت‌خاص»، همه یک کارکرد دارد و آن این است که انسان‌ها به‌طور فعالانه دوست دارند کیفیت‌های مثبتی را نمایش می‌دهند تا طرف مقابلشان را جذب خودشان کنند. اما سئوال اصلی اینجاست که این روش‌ها چقدر موفق هستند و کدام کیفیت‌ها درست‌تر درک می‌شوند؟

در مقاله دیگری درباره راهکارهایی برای اینکه گزینه جذاب‌تری در قرار ملاقات‌های عاشقانه باشیم، از جمله بهبود ظاهر در زنان و نمایش توانایی‌ها و استعدادها در مردان، صحبت کرده‌ام. اما ظاهراً کسی که به دنبال یک شریک عاطفی بالقوه می‌گردد ممکن است فقط در واقع آنچه به دنبالش می‌گردد را درک کند نه آنچه شما از خودتان نشان می‌دهید و دوست دارید طرف مقابل در شما ببینید. تحقیقات این موضوع را بهتر نشان می‌دهد.

قدرت درک ویژگی‌های مثبت 

گابریلا هوفر و همکاران (۲۰۲۱) در مطالعه‌ای با عنوان «آنچه می‌بینید همان چیزی است که دوست دارید به دست بیاورید»، در یک مطالعه دوستیابی به موضوع جذابیت بر اساس ادراک مثبت از شریک عاطفی بالقوه پرداخته‌اند. در این پژوهش با توجه به جذابیت ظاهری، شخصیت و توانایی‌های شناختی در انتخاب شریک بالقوه، اثر توانایی‌های قابل اندازه‌گیری به صورت عینی روی جذب کردن طرف مقابل، را بررسی کرده‌اند.

هوفر و همکارانش در این پژوهش تأثیر ویژگی‌هایی مثل هوش عددی، کلامی و فضایی، همچنین شایستگی عاطفی بین‌فردی و خلاقیت روی میزان جذابیت را بررسی کردند. در مطالعه دوستیابی که با حضور ۸۷ زن و ۸۸ مرد انجام گرفت، آن‌ها به این نتیجه رسیدند که فقط یک توانایی اندازه‌گیری‌شده - خلاقیت زنان - ارتباط معناداری با جذابیت داشت، هرچند جذابیت به‌طور کلی وابسته به شیوه ادراک توانایی‌ها توسط طرف مقابل بود. نتیجه مهم دیگری که از این پژوهش به دست آوردند این بود که اثر توانایی‌های اندازه‌گیری‌شده و ادراک شده توسط طرف مقابل، پس از کنترل کردن عامل جذابیت فیزیکی به‌طور قابل‌توجهی کاهش پیدا کرد. هوفر و همکاران نتیجه گرفتند که توانایی‌هایی که از قبل بررسی کرده بودند نقش بسیار کمتری در جذب اولیه نسبت به آنچه قبل‌تر تصور می‌کردند دارد و توانایی‌هایی ادراک شده توسط طرف مقابل پیش‌بین‌کننده‌های بهتری برای میزان جذب بودند تا توانایی‌هایی که از قبل اندازه‌گیری شده بودند و در هر یک از طرفین واقعا وجود داشت.

تأثیر جذابیت بر ادراک 

علاوه بر اینکه بر اساس نتایج این پژوهش شایستگی‌های واقعی هر فردی اثر کمی روی جذب کردن طرف مقابل دارد، هوفر و همکاران به نتایجی که انتظار داشتند به آنها دست پیدا کنند ولی نرسیدند هم اشاره کردند. اگرچه بر طبق این پژوهش به چنین نتیجه‌ای رسیدند که عامل جذابیت ظاهری، پیش‌بین‌کننده قوی‌تری برای جذاب به نظر رسیدن بلندمدت در زنان نسبت به مردان است، اما هیچ شواهدی مبنی بر اینکه این جذابیت ظاهری اولیه باعث باهوش‌تر به نظر رسیدن زنان و افزایش جذابیتشان به عنوان یک شریک عاطفی مناسب، به دست نیامد. نه تنها چنین نتیجه‌ای به دست نیامد، بلکه شواهد برعکسی نیز در این مورد پیدا شد: در مورد هوش فضایی، زنان که از نظر جذابیت اولیه شرایط نامناسب‌تری داشتند اگر افراد باهوشی بودند در طولانی مدت به‌عنوان شریک‌های عاطفی بالقوه بهتری در نظر گرفته می‌شدند. هوفر و همکارانش با توجه به همین مطلب تاکید می‌کنند این نتیجه در تضاد با این ایده است که مردها فقط در صورتی برای هوش زنها ارزش قائل هستند و به آن توجه می‌کنند که حداقل سطحی از جذابیت اولیه و فیزیکی وجود داشته باشد، یا هوش زنان در صورتی که از نظر جذابیت‌های ظاهری وضعیت نامناسبی داشته باشند ممکن است از اینکه شریک‌های عاطفی بالقوه مناسبی به نظر برسند، کم کند.

دیدن باور کردن است: چگونه ظواهر به واقعیت تبدیل می‌شوند 

با توجه به کیفیت‌های مختلفی غیر از ظاهر فیزیکی، هوفر و همکاران اشاره می‌کنند: حداقل در تعاملات کوتاه مدت، اینکه در ظاهر باهوش به نظر برسید پیش‌بین‌کننده مهم‌تری برای جذب کردن طرف مقابل برای ادامه رابطه است تا اینکه واقعا باهوش باشید. گرچه این پژوهش‌گرها تصدیق می‌کنند که هنوز مشخص نیست آیا ترجیحات بین فرهنگی در مورد هوش بالا و سایر توانایی‌ها در روابط عاشقانه نقش دارند یا فقط در شرایط خاص یا در مراحل بعدی رابطه عاشقانه نقش بازی می‌کنند.

این یافته‌ها از از فرآیند شناخت کسانی که به صورت بالقوه فکر می‌کنید افراد مناسبی برای ایجاد رابطه هستند حمایت می‌کنند تا اینکه فقط به ادراک اولیه در اولین برخوردها بسنده کنید. روابط سالم به مرور زمان ایجاد می‌شوند و به جلو حرکت می‌کنند، چون در این فرایند افراد زمان لازم را دارند تا بتوانند برداشت‌های اولیه‌شان را تأیید کنند و مطمئن شوند روابطشان بر اساس سازگاری واقعی با هم حرکت می‌کند تا اینکه بر مبنای آرزوهای غیرواقعی شکل بگیرد. وقت گذراندن با هم به دو نفری که می‌خواهند با هم آشنا شوند اجازه می‌دهد تا زیباییهای درونی و بیرونی واقعی و اصیل را، بهتر درک کنند.

لینک مقاله:

https://www.psychologytoday.com/us/blog/why-bad-looks-good/202507/romantic-first-impressions-emphasize-perception-not-reality