رابطه خواهر و برادرها می‌تواند به شدت تحت تاثیر خشونت خانگی قرار بگیرد

قرار گرفتن در معرض خشونت خانگی و آسیب‌های آن بر پویایی روابط خواهر و برادری

خشونت خانگی یکی از نگرانی‌های جدی و فراگیر حوزه سلامت عمومی است که هر سال میلیون‌ها کودک در ایالات متحده با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. کودکانی که در چنین محیط‌هایی بزرگ می‌شوند، نه تنها با خطر بالای کودک‌آزاری، مشکلات سلامت روان و جسم، و افت تحصیلی روبرو هستند، بلکه به احتمال بیشتری خودشان هم درگیر پرخاشگری یا آزار نسبت به خواهر و برادرشان می‌شوند.

الگوهای رفتاری، مثل خشونت، که در خانواده وجود دارند، می‌توانند اثر عمیقی روی رشد کودکان و نوجوانان به جا بگذارند. روابط ناسالم بین مادر و پدر در چنین خانواده‌هایی، به الگوهای ناکارآمدی از مهارت‌های ارتباطی و رفتار پرخاشگرانه تبدیل می‌شود که کودکان در روابط خودشان با دیگران، به خصوص با خواهر و برادرشان، از همین الگوها استفاده می‌کنند.

رابطه خواهر و برادری  از اولین و مهم‌ترین بسترهایی است که کودکان در آن، مهارت‌های ارتباطی و مدیریت تعارضشان را امتحان می‌کنند تا ببینند چطور جواب می‌دهد. رفتار بچه‌ها با یکدیگر، تا حد زیادی بر اساس رفتارهایی است که از والدینشان دیده‌اند. وقتی کودکان می‌بینند که والدینشان با پرخاشگری و خشونت نسبت به هم رفتار می‌کنند، احتمال اینکه همان رفتارها و الگوهای قدرت را در رابطه با خواهر یا برادرشان تقلید کنند، زیاد خواهد بود. این رفتارها می‌تواند شامل تشدید هیجانات، داد زدن، توهین، تحقیر و حتی درگیری فیزیکی باشد که گاهی اوقات این درگیری‌های فیزیکی می‌تواند به جراحت یا استفاده از اشیاء خطرناک هم ختم شود.

آزار و پرخاشگری خواهر و برادر در خانه‌های خشونت‌زده

یافته‌های پژوهش‌های مختلف نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض خشونت خانگی، هم روی سلامت روان کودکان و نوجوانان و هم روی پویایی و الگوهای رفتاری بین خواهر و برادر اثر منفی می‌گذارد. با این وجود، باز هم به میزان اهمیت و ماهیت این روابط در خانواده‌های درگیر خشونت خانگی، اغلب توجه کمی نشان داده می‌شود.

آزار و اذیت از سوی خواهر یا برادر می‌تواند پیامدهای مخربی روی سلامت روان، سلامت جسمی و روابط آینده فرد داشته باشد. تحقیقات نشان داده است که این پدیده، احتمال تجربه افسردگی، اضطراب، قربانی قلدری شدن از سوی همسالان، خودزنی و درگیر شدن در خشونت در روابط عاطفی آینده را افزایش می‌دهد.

در واقع کودکان و نوجوانانی که هم شاهد خشونت خانگی هستند و هم از سوی خواهر یا برادر خود قربانی خشونت می‌شوند، هر دو آسیب را با هم تجربه می‌کنند و تقریبا دوبرابر آسیب می‌بینند. این کودکان معمولا از حمایت خانوادگی کافی برخوردار نیستند، و همین موضوع آنها را در معرض خطر جدی رشد ناسالم قرار می‌دهد. چنین شرایطی بسیار ناراحت‌کننده است، چون در خانه‌هایی که خشونت خانگی وجود دارد، روابط خواهر و برادری جزء منابع مهم حمایتی برای بچه‌ها به حساب می‌آید، در حالیکه در این شرایط، همین روابط هم منبع خشونت و آزار و اذیت هستند.

ضرورت توجه به رابطه خواهر و برادرها در برنامه‌های مقابله با خشونت خانگی

ارتباط بین خشونت خانگی و پرخاشگری و آزار و اذیت بین خواهر و برادرها امروزه بیش از هر زمان دیگری برایمان واضح و مشخص است و با توجه به همین ارتباط ارتباط آشکار، پیشنهاد می‌شود تا کارهای برنامه‌ریزی شده و بالینی برای کاهش اثر در معرض خشونت خانگی بودن به منظور بهبود سلامت روان کودکان و نوجوانان در نظر گرفته شود:

• آموزش متخصصان و والدین در مورد اینکه چطور خشونت خانگی روی روابط بین فرزندان تأثیر می‌گذارد.
• تمام فعالیت‌های پیشگیرانه و درمانی که در نظر گرفته می‌شود لازم است تا رویکردی خانواده‌محور داشته باشد و خواهر و برادرها هم باشد.
• برای هرگونه مداخله لازم است تا بررسی شود آیا آزاری از سوی خواهر یا برادر در جریان بوده است یا خیر.
• هدف هرگونه مداخله باید حذف خشونت در میان تمام اعضای خانواده، از جمله فرزندان، باشد.
• هرگونه مداخله و کمک باید به شکلی طراحی شود که همه اعضای خانواده را درگیر کند و مهارت‌های ارتباطی سالم و حل تعارض را با گوش دادن، مصالحه و مذاکره برای رسیدن به راه‌حل‌های رضایت‌بخش به آنها یاد بدهد.

وارد کردن خواهر و برادرهایی که درگیر خشونت خانوادگی هستند در برنامه‌های آموزشی و فعالیت‌های پیشگیرانه به این دلیل اهمیت دارد که روابط خواهر و برادری، یکی از طولانی‌ترین و پایدارترین روابط خانوادگی است و پویایی این روابط، روی کیفیت زندگی و بهزیستی فرد در تمام طول عمر تأثیر می‌گذارد.

لینک مقاله:

https://www.psychologytoday.com/us/blog/the-science-of-siblings/202602/domestic-violence-can-lead-to-sibling-aggression-and-abuse