یکی از مهمترین پرسشهایی که میتوانید از خودتان بپرسید این نیست که «چطور فرد مناسبی را پیدا کنم؟»، بلکه این است که «چطور به فردی تبدیل شوم که برای یافتن رابطه مناسب لازم است؟» لازمه آمادگی برای رابطه فقط مجرد بودن برای مدت زمان مشخصی نیست، بلکه مسئله آماده بودن برای رابطه بیشتر مربوط به ایجاد هوش هیجانی، خودآگاهی و مهارتهای ارتباطی است که پایههای عشق پایدار را به وجود میآورند، است. این ویژگیها و مهارتها، تمام آن چیزهایی هستند که برای حضور در یک رابطه سالم آمادهتان میکنند.
راهنمای جامع برای اینکه چطور خودتان را برای یک رابطه سالم آماده کنید:
یکی از مهمترین پرسشهایی که میتوانید از خودتان بپرسید این نیست که «چطور فرد مناسبی را پیدا کنم؟»، بلکه این است که «چطور به فردی تبدیل شوم که برای یافتن رابطه مناسب لازم است؟» لازمه آمادگی برای رابطه فقط مجرد بودن برای مدت زمان مشخصی نیست، بلکه مسئله آماده بودن برای رابطه بیشتر مربوط به ایجاد هوش هیجانی، خودآگاهی و مهارتهای ارتباطی است که پایههای عشق پایدار را به وجود میآورند، است. این ویژگیها و مهارتها، تمام آن چیزهایی هستند که برای حضور در یک رابطه سالم آمادهتان میکنند.
تحقیقات ۵۰ ساله دکتر جان گاتمن روی هزاران زوج، حقیقت مسلم و واضحی را برایمان آشکار میکند: سالمترین روابط توسط افراد بینقص به وجود نمیآید، بلکه توسط افرادی ساخته میشود که روی درک خودشان و شیوه ارتباط آگاهانه و ماهرانه با دیگران کار کردهاند. شریکهای زندگی که از تنظیم هیجانی قوی برخوردار بودهاند و ارزشهای شخصی مشخصی داشتهاند، احتمال بیشتری دارد تا روابط رضایتبخشتری داشته باشند.
اما چطور خودتان را برای مشارکتی آماده کنید که نه تنها ادامه پیدا میکند، بلکه روز به روز شکوفاتر میشود؟ پاسخ این سئوال در تبدیل شدن به فردی نهفته است که میتواند سخاوتمندانه دیگری را دوست داشته باشد و همزمان هویت خودش را نیز حفظ کند.
چرا آمادهسازی راز یک مشارکت موفق است؟
بسیاری افراد به ملاقات با افراد جدید برای برقراری رابطه را مثل خرید کردن میبینند –دنبال کسی میگردند که تمام معیارهایشان را داشته باشد. اما قصه روابط سالم و موفق کاملا با این موضوع متفاوت است. دکتر جولی گاتمن اینطور توضیح میدهد: «موفقترین زوجها کسانی نیستند که هرگز دعوا نمیکنند، بلکه کسانی هستند که یاد گرفتهاند به شکل درستی با هم دعوا کنند، چون درک درست و عمیقی از خودشان و شریک زندگیشان دارند.»
وقتی زمانی را برای درک الگوهای هیجانیتان، سبک ارتباطیتان و نیازهای رابطهایتان صرف میکنید، به جای اینکه رابطهتان به رابطهای فرافکنانه یا همراه با هموابستگی تبدیل شود، فضایی برای صمیمیت واقعی به وجود میآورید. تحقیقات به طور مداوم نشان میدهند افرادی که خودآگاهی بالایی در روابط دارند، بهتر میتوانند تعارضات را مدیریت کنند، نیازهایشان را به وضوح بیان کنند و هویت فردیشان را در رابطه حفظ کنند.
آماده کردن خودتان برای یک رابطه سالم به معنای این نیست که به فردی بینقص تبدیل شوید – بلکه به معنای این است که با هم به یک تمامیت برسید. با این توضیحات بیایید مراحل اساسی را چگونگی آماده شدن برای یک رابطه سالم را با هم بررسی کنیم تا آماده عشقی شوید که زندگیتان را **غنیتر** کند، تا اینکه زندگیتان کامل کند.
بخش ۱: پایه و اساس – اول رابطهتان با خودتان را درست کنید
۱. تا جاییکه میتوانید خودآگاهیتان را بالا ببرید
خودآگاهی سنگ بنای هر رابطه سالمی است. قبل از اینکه بتوانید فرد دیگری را بشناسید و دوست داشته باشید، باید درک درستی از چشمانداز هیجانی، محرکها و الگوهای خودتان داشته باشید.
برای این موضوع میتوانید با توجه کردن به پاسخهای هیجانیتان در طول روز شروع کنید:
توانایی شناسایی و نامگذاری احساساتتان («احساس میکنم طاقتم طاق شده است و به کمی فضا نیاز دارم» به جای «حالم خوبه») کمکتان میکند تا از تبدیل شدن مسائل کوچک به تعارضات بزرگ در رابطه جلوگیری کنید.
تکنیک «بررسی هیجانی» را تمرین کنید:
سه زنگ هشدار تصادفی در طول روز تنظیم کنید. وقتی زنگ خورد، مکث کنید و از خودتان بپرسید:
این تمرین ساده، خزانه لغتی هیجانی و مهارتهای خودآگاهیتان را تقویت میکند، که در روابط خزانه بسیار ارزشمندی است.
۲. یاد بگیرید از تنها بودن لذت ببرید
اگر به صورت تنها نتوانید فرد شادی باشید، احتمالاً در رابطه هم برای شاد بودن دست و پا خواهید زد. این موضوع اصلا به معنای آن نیست که همیشه باید عاشق تنهایی باشید، بلکه به این معنی است که از تنها بودن با خودتان باید احساس راحتی و رضایت داشته باشید، بدون اینکه نیازی باشد تا به صورت دائمی از طرف منابع بیرونی تایید شوید یا حواستان درگیر چیزهایی بیرون از خودتان باشد.
در فعالیتهایی شرکت کنید و به دنبال علائقی بروید که رضایت واقعی برای خودتان صرف از دیگران و بدون مشارکت آنها برایتان فراهم کند. ممکن است نقاشیکردن، پیادهرویکردن، مطالعهکردن، پختن غذای مفصل برای خودتان یا یادگیری یک زبان جدید جزء چنین فعالیتهایی باشد. نوع فعالیتی که انجام میدهید به مراتب از اهمیت کمتری نسبت به توانایی این موضوع که برای بتوانید بدون تکیه کردن به شریک زندگیتان از زندگی رضایت داشته باشید، برخوردار است.
تحقیقات دکتر گاتمن روی زوجهای موفق نشان میدهد زوجهایی که علایق فردی خودشان را حفظ میکنند و میتوانند در زمان استرس خودشان را آرام کنند، بهتر میتوانند از دیگری بدون اینکه از نظر هیجانی وابسته شوند، حمایت کنند. رضایت فردی، تابآوری رابطه را تقویت میکند.
۳. بار عاطفی خود را بازبینی و پردازش کنید
همه با تجربیاتی در مورد گذشتهمان - چه مثبت و چه منفی - وارد روابط میشویم. آمادگی برای رابطه مستلزم بررسی صادقانه این موضوع است که چگونه خانواده اصلی، روابط گذشته و تجربیات مهم زندگیتان، الگوهای رابطهای فعلیتان را شکل دادهاند.
با یک درمانگر روی سوالاتی مثل اینها کار کنید:
-
والدینتان چظور با تعارضات برخورد میکردند؟
-
عشق در خانه کودکیتان چه شکلی بوده است؟
-
چه الگوهای رابطهای را مدام تکرار میکنید؟
به ویژه به سبک دلبستگیتان توجه کنید. چهار سبک دلبستگی اصلی وجود دارد: ایمن، ناایمن-اضطرابی، ناایمن-اجتنابی و آشفته. توجه کنید که اگر سه سبک دلبستگی خاص از این چهار سبک را دارید، لازم است تا روی آن کار کنید. سبک دلبستگیتان را قضاوت نکنید، اما درکش کنید و مسئولیتش را بپذیرید. در این صورت میتوانید روی جنبههایی از آن که به روابط سالم منجر نمیشوند کار کنید. این موضوع کلید آماده شدن برای یک رابطه سالم است.
۴. ارزشهای اصلی و خطقرمزهای خود را شناسایی کنید
روابط سالم به دو نفر نیاز دارند که میدانند برای چه چیزهای در زندگی برایشان مهم است و پای چه چیزهایی میایستند. ارزشهای اصلیتان - اصولی که تصمیماتتان را هدایت میکنند و مشخص میکنند چه چیزی برایتان مهمتر است - باید قبل از ورود به یک رابطه جدی مشخص شده باشند.
زمانی را به فکر کردن درباره سوالاتی مثل آنچه در ادامه برایتان آوردهایم، اختصاص دهید:
-
صداقت در زندگی روزمرهتان چه شکلی است؟
-
امنیت مالی در مقابل ماجراجویی چقدر برایتان اهمیت دارد؟
-
آیا سنتهای خانوادگی برایتان مهمتر است یا ترجیح میدهید سنتهای جدید ایجاد کنید؟
-
معنویت یا رشد شخصی چه نقشی در زندگیتان دارد؟
-
چگونه میخواهید به جامعه خود کمک کنید؟
پنج ارزش اصلیتان را یادداشت کنید و مثالهای مشخص و واضحی از اینکه چطور آنها را در زندگیتان به کار میگیرید، ارائه دهید. سپس خطقرمزهای واقعیتان را شناسایی کنید. برای اینکار اصلا قرار نیست سراغ یک لیست طولانی از ترجیحات سطحیتان بروید، بلکه 3 یا 4 حوزه اساسی مهمی که از تجربههای قبلیتان میدانید برای نیکزیستی و شادکامیتان ضروری هستند، را به دیگری ارائه کنید. به عنوان مثال تمایل به فرزندآوری، زندگی در منطقه جغرافیایی خاص یا پیروی از یک مذهب خاص.
لینک مقاله:
https://www.gottman.com/blog/how-to-prepare-yourself-for-a-healthy-relationship/