مغز زیبا و پیچیده‌مان، یک وظیفه اصلی و اساسی دارد و آن چیزی نیست جز اینکه زنده نگهمان دارد. با گذر زندگی، مغز تجربه‌هایمان را به خاطراتی تبدیل می‌کند تا بتوانیم از چیزهایی که برایمان احساس خوبی به همراه ندارند فاصله بگیریم و از طرف دیگر به سمت چیزهایی برویم که برایمان خوشایند و جذاب هستند. به عنوان یک سازوکار دفاعی این موضوع بسیار نبوغ‌آمیز است، چون در حقیقت هر خاطره‌ای مثل یک نقشه راه برای کمک به یادگیری، اشاره به جزییات مهمی در مورد اینکه چه جاهایی بوده‌ایم، چه چیزی بو کرده‌ایم، چه چیزی دیده‌ایم، چه کسانی در آنجا بوده‌اند، و چه احساسی داشته‌ایم، عمل می‌کند.

بعد از تجربه اتفاق آسیب‌زا، احساسی که نسبت به خودتان و دنیای اطرافتان دارید، به طور کلی ممکن است تغییر کند. در چنین شرایطی ممکن است چیزهایی که به خودتان در مورد دنیا می‌گویید هم به طور کلی تغییر کنند. برای تشخیص اختلال استرس پس از سانحه، دو یا چند علامت لازم است که به شکل مداوم برای یک ماه مدت زمان طولانی‌تری حضور داشته باشند.